বুজিব পাৰিলেও কাম আগবাঢ়িবলৈ পলম হোৱাৰ কাৰণ

বুজিব পৰা আৰু কাম সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা একে নহয়

কামৰ বিষয় বুজি সমস্যা আৰু সমাধানৰ উপায় ব্যাখ্যা কৰিব পাৰিলেও তাৰ পিছত লক্ষ্য মনত ৰখা, পৰৱৰ্তী কাম বাছি লোৱা, চৰ্ত নবীকৰণ কৰা, চিন্তাক সম্পূৰ্ণ কামৰ ৰূপ দিয়া, ভুল পৰীক্ষা কৰা আৰু জমা দিয়াৰ ধাপ থাকি যায়।

সভাত সমাধান তৎক্ষণাৎ ব্যাখ্যা কৰিব পাৰে, কিন্তু নিজৰ ঠাইলৈ উভতি আহি নথি খুলিব নোৱাৰে। পৰিকল্পনা তৈয়াৰ হৈছে, কিন্তু নিৰ্ধাৰিত লেখা বা সাৰণীৰ ৰূপ দিবলৈ সময় লাগে। বিষয়বস্তু সম্পূৰ্ণ, কিন্তু পৰীক্ষা শেষ কৰিব নোৱাৰি জমা দিব নোৱাৰে। এই ক্ষেত্ৰত চাবলগীয়া কথা হৈছে বুজি পোৱাৰ পিছৰ কোন ধাপত কাম বন্ধ হৈছে।

কাম বন্ধ হোৱা ধাপসমূহ

“কামত পলম হয়” বুলি একেলগে নধৰি বুজি পোৱাৰ পিছৰ ধাপত ভাগ কৰা হয়।

কেৱল আৰম্ভ কৰাৰ ধাপত বন্ধ হোৱা ব্যক্তি আৰু আৰম্ভ কৰাৰ পিছত তথ্য ভৰোৱা বা পৰীক্ষা কৰাত সময় লগা ব্যক্তিৰ বাবে সলনি কৰিবলগীয়া ধাপ পৃথক। যি ধাপত সময় আৰু পুনৰ কৰিবলগীয়া কাম বাঢ়ে, সেইটোৱেই আগতে সলনি কৰিবলগীয়া বাধা।

জ্ঞানীয় ক্ষমতাৰ তাৰতম্য প্ৰতিটো ধাপত প্ৰকাশ পায়

জ্ঞানীয় প্ৰফাইলত উচ্চ ভাষাগত বোধ বা যুক্তিচিন্তাই ব্যাখ্যাৰ অৰ্থ, সমস্যাৰ গঠন আৰু সমাধানৰ উপায় সোনকালে বুজাত সহায় কৰে। আনহাতে সেই উত্তৰ মনত ৰাখি একাধিক চৰ্ত ব্যৱহাৰ কৰা ধাপত কাৰ্যস্মৃতিৰ চাপ বাঢ়ে। তথ্য মিলোৱা, নকল কৰা আৰু লিখাৰ কাম কৰি যোৱা ধাপত প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ গতিৰ চাপ বাঢ়ে।

উদাহৰণস্বৰূপে, সভাত কামৰ দিশ নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ পিছতো সিদ্ধান্ত হোৱা আৰু সিদ্ধান্ত নোহোৱা বিষয় পৃথক কৰি, দায়িত্বত থকা ব্যক্তি, সময়সীমা আৰু জমা দিয়াৰ ৰূপ মনত ৰাখি তথ্য ভৰাব লাগে। সংখ্যা আৰু লিখাৰ ৰূপো মিলাব লাগে। বুজাত দ্ৰুত হোৱা আৰু এই সম্পূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়াত দ্ৰুত হোৱা পৃথক কথা।

জ্ঞানীয় ক্ষমতাৰ স্ক'ৰ কাম লেহেম হোৱাৰ কাৰণৰ নাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। বাস্তৱত বাধা হোৱা ধাপৰ সৈতে মিলাই কোন প্ৰক্ৰিয়াত চাপ বাঢ়িছে বুজাৰ উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

শক্তিশালী ক্ষমতাৰে সহায় কৰিলে শুদ্ধতা বজাই ৰাখিবলৈ অধিক সময় লাগিব পাৰে

সাধাৰণতে নিজৰ শক্তিশালী ক্ষমতা ব্যৱহাৰ কৰি অধিক চাপ থকা ধাপৰ অসুবিধা সামলোৱা হয়।

• সৰু-সৰু চৰ্ত অৰ্থ থকা গোটত সংগঠিত কৰা
• চিত্ৰ বা বিন্যাসৰ নাম দি কথাৰে ক্ৰম সংগঠিত কৰা
• কামৰ ধাপ মনতে আওৰাই বৰ্তমান কোন ধাপত আছে মনত ৰখা
• আগৰ কাম নমুনা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি নতুন বিষয়ৰ পাৰ্থক্যহে চিন্তা কৰা

নিয়মিত প্ৰতিবেদনৰ সৰু-সৰু কথা “হিচাপ একত্ৰিত কৰা, পৰীক্ষা কৰা, জমা দিয়া”ৰ দৰে চিনাকি গোটত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। কিন্তু প্ৰথমবাৰ কৰা কামত প্ৰতিটো সৰু কথা পৃথককৈ প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰিব লাগে, সেয়ে বাদ পৰা বা পুনৰ পঢ়াৰ সংখ্যা বাঢ়ে। কথাৰে প্ৰকাশ কৰা আৰু অৰ্থৰ সৈতে সংযোগ কৰাই শুদ্ধতা বজাই ৰাখে, কিন্তু এই ৰূপান্তৰত সময় লাগে।

সময়সীমা কঠোৰ হ'লে কথাৰে প্ৰকাশ কৰা, অৰ্থৰ সৈতে সংযোগ কৰা, ধাপ সংগঠিত কৰা আৰু পৰীক্ষাৰ কাম মাজতে কৰিব পৰা সময় কমে। ব্যাঘাত আহিলে আগৰ কামলৈ উভতিবলৈ লক্ষ্য, বৰ্তমানৰ ধাপ আৰু পৰৱৰ্তী কাম পুনৰ মনত গঢ়ি তোলাৰ প্ৰক্ৰিয়াও যোগ হয়। শান্ত পৰিৱেশত কাম আগবঢ়াব পাৰিলেও তৎক্ষণাৎ উত্তৰ বা একেলগে একাধিক কামত অসুবিধা হ'লে, সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা সহায়ক কৌশলৰ বাবে সময় পায়নে নাপায় তাত পাৰ্থক্য থাকে।

মনৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা সহায়ক কৌশল কামৰ পদ্ধতিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰি

যি কৌশলে সহায় কৰিছে তাক ব্যস্ত দিনতো একেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা ৰূপলৈ সলনি কৰা হয়।

প্ৰতিবাৰ মনত পেলাই পুনৰ গঢ়ি তুলিবলগীয়া কাম কমালে সময়, ভুল আৰু পুনৰ কৰিবলগীয়া কাম একেলগে কমে, আৰু কাম অধিক স্থিৰভাৱে আগবাঢ়ে।

BrainTypeIQত সামগ্ৰিক IQ আৰু 5টা ক্ষেত্ৰ একেলগে দেখিব পাৰে। বাস্তৱত বাধা হোৱা ধাপৰ সৈতে মিলাই কোন ক্ষমতাত চাপ বাঢ়িছে সেয়া বুজিব পাৰে। ফল কোন ক্ৰমত চাব লাগে সেয়া BrainTypeIQৰ প্ৰতিবেদন বুজাৰ উপায় প্ৰবন্ধত ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।