ការបង្កើតបទដ្ឋានប្រៀបធៀបរបស់ BrainTypeIQ កំណែភាសាជប៉ុន

ការបង្កើតបទដ្ឋានប្រៀបធៀប (norming) គឺជាដំណើរការបម្លែងពិន្ទុដើមរបស់តេស្តរងទៅជាទីតាំងក្នុងក្រុមមនុស្សដែលប្រើជាគោលសម្រាប់ប្រៀបធៀប ដើម្បីឱ្យអាចប្រៀបធៀបជា IQ បាន។ BrainTypeIQ កំណែភាសាជប៉ុនប្រើអ្នកទទួលតេស្ត 841 នាក់ដែលបញ្ចប់ជាលើកដំបូង និងមានលក្ខខណ្ឌវិភាគដូចគ្នា ជាបទដ្ឋានប្រៀបធៀប។

កំណែភាសាខ្មែរបច្ចុប្បន្នប្រើវិធីគណនាពិន្ទុបណ្តោះអាសន្ន ដែលបានកែសម្រួលដោយផ្អែកលើកំណែភាសាជប៉ុន។ យើងកំពុងប្រមូលទិន្នន័យ។

ប្រើមនុស្ស 841 នាក់ជាបទដ្ឋានប្រៀបធៀប ដោយជ្រើសពីកំណត់ត្រាធ្វើតេស្តចប់ជាង 2,000

កំណែភាសាជប៉ុនមានកំណត់ត្រាធ្វើតេស្តចប់ជាង 2,000។ ប៉ុន្តែកំណត់ត្រាទាំងនេះក៏រួមបញ្ចូលការធ្វើតេស្តម្តងទៀត និងការធ្វើតេស្តក្រោមលក្ខខណ្ឌសំណួរឬការដាក់ពិន្ទុដែលខុសពីបច្ចុប្បន្នដែរ។

ដូច្នេះ គេបានពិនិត្យស្ថានភាពចម្លើយ ប្រវត្តិធ្វើតេស្ត សំណួរដែលបានប្រើ និងលក្ខខណ្ឌដាក់ពិន្ទុ ហើយកំណត់ការវិភាគលើមនុស្ស 841 នាក់ដែលបានបញ្ចប់តេស្តរង 9 បច្ចុប្បន្នជាលើកដំបូង ក្រោមលក្ខខណ្ឌដូចគ្នា។ គេប្រើការចែកចាយពិន្ទុដើមរបស់មនុស្ស 841 នាក់នេះ ដើម្បីបង្កើតបទដ្ឋានប្រៀបធៀបសម្រាប់តេស្តរងទាំង 9។

មនុស្ស 841 នាក់ដដែលនេះក៏ត្រូវបានប្រើក្នុងការវិភាគសូចនាករភាពជឿជាក់របស់ BrainTypeIQ។

IQ និងលំដាប់ភាគរយរបស់ BrainTypeIQ បង្ហាញទីតាំងធៀបនឹងអ្នកដែលបានបញ្ចប់កំណែភាសាជប៉ុនជាលើកដំបូងទាំងនេះ។ ទំនាក់ទំនងរវាង IQ100, IQ120 និង IQ130 និងលំដាប់ភាគរយ ជាចំណុចយោងសម្រាប់អានទីតាំងលើមាត្រដ្ឋានរួមនេះ។

បម្លែងពិន្ទុដើមទៅជា IQ ដែលអាចប្រៀបធៀបបាន តាមការបង្កើតបទដ្ឋានប្រៀបធៀប

ទោះឆ្លើយត្រូវ 20 សំណួរដូចគ្នាក៏ដោយ បើចំនួនសំណួរ កម្រិតលំបាករបស់តេស្តរង ឬក្រុមមនុស្សដែលប្រើប្រៀបធៀបខុសគ្នា នោះមិនតែងតែបង្ហាញកម្រិតសមត្ថភាពដូចគ្នាទេ។ ដូច្នេះ គេរកទីតាំងពិន្ទុដើមរបស់តេស្តរងនីមួយៗក្នុងចំណោមតេស្តរង 9 នៅក្នុងការចែកចាយរបស់មនុស្ស 841 នាក់ ហើយបម្លែងទៅមាត្រដ្ឋានរួមដែលអាចប្រៀបធៀបរវាងតេស្តរងបាន។

ដំណើរការពីពិន្ទុតេស្តរងទៅសមត្ថភាព 5 ផ្នែក GAI និង CPI និង IQ សរុប មានក្នុងវិធីដាក់ពិន្ទុរបស់ BrainTypeIQ។ អត្ថបទគុណភាពនៃការវាស់វែងរបស់តេស្ត IQ ពន្យល់តួនាទីដាច់ដោយឡែករបស់ការបង្កើតបទដ្ឋានប្រៀបធៀប ភាពជឿជាក់ និងសុពលភាព។

ប្រើមនុស្ស 739 នាក់អាយុ 18–54 ឆ្នាំ ដើម្បីបញ្ចូលលំនាំលទ្ធផលតាមអាយុ

គេប្រើមនុស្សទាំង 841 នាក់សម្រាប់បង្កើតការចែកចាយពិន្ទុដើម។ ម៉ូដែលអាយុត្រូវបានបង្កើតដោយផ្អែកជាចម្បងលើមនុស្ស 739 នាក់អាយុ 18–54 ឆ្នាំក្នុងចំណោមពួកគេ។

ភាពខុសគ្នានេះកើតពីទំនាក់ទំនងជាមួយអាយុដែលខុសគ្នាតាមសមត្ថភាពនីមួយៗ។ ការប្រែប្រួលនៃសមត្ថភាពនីមួយៗមានពន្យល់លម្អិតក្នុងអត្ថបទបញ្ញា និងការកើនអាយុ។

ការផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយបែងចែកទិន្នន័យរកឃើញភាពខុសគ្នាអតិបរមា 3.77 ពិន្ទុរវាងមធ្យម IQ សរុបនៃក្រុមអាយុ

គេបានបែងចែកមនុស្ស 841 នាក់ដែលប្រើសម្រាប់បង្កើតបទដ្ឋានប្រៀបធៀប ទៅជាទិន្នន័យសម្រាប់បង្កើតម៉ូដែល 70% និងទិន្នន័យសម្រាប់ផ្ទៀងផ្ទាត់ 30% ដោយរក្សាសមាសភាពអាយុ។ គេបានយកវិធីបម្លែងពិន្ទុដែលបង្កើតពីផ្នែក 70% ទៅអនុវត្តលើផ្នែក 30% ដែលមិនបានប្រើក្នុងការបង្កើតវិធីនោះ ហើយធ្វើដំណើរការនេះឡើងវិញ 100 លើក ដើម្បីពិនិត្យថាលទ្ធផលមិនពឹងតែលើរបៀបបែងចែកជាក់លាក់មួយ។ ជាលទ្ធផល ភាពខុសគ្នាអតិបរមាដែលនៅសល់រវាងមធ្យម IQ សរុបនៃក្រុមអាយុ 4 គឺ 3.77 ពិន្ទុ។

សូម្បីតែលើទិន្នន័យដែលមិនបានប្រើបង្កើតម៉ូដែល ភាពខុសគ្នារវាងមធ្យម IQ សរុបនៃក្រុមអាយុក៏នៅក្រោម 4 ពិន្ទុ។ លទ្ធផលនេះបញ្ជាក់ភាពស្ថិតស្ថេរនៃបទដ្ឋានប្រៀបធៀបដែលបានបញ្ចូលលំនាំលទ្ធផលតាមអាយុ។