Detektivi i së vërtetës nuk bindet menjëherë sapo dëgjon përgjigjen. Ecën përpara pasi kontrollon: “A është vërtet kështu?”, “A del e njëjta gjë edhe nga një kënd tjetër?”. Atë që shpjegohet me fjalë e kthen në një skemë në mendje, ndërsa atë që paraqitet me skemë e përkthen në fjalë, pastaj krahason nëse të dyja çojnë te i njëjti përfundim. Bindja vetëm nga njëra rrugë nuk e lë plotësisht të qetë.
Thelbi i këtij tipi është se ka 2 mjete të të menduarit: rrugën që ndjek arsyetimin me fjalë dhe rrugën që lëviz skema e imazhe në mendje. Pa anuar vetëm nga njëra, mund të kalojë mes tyre sipas situatës. Sa më kompleks të jetë problemi, aq më shumë e ndihmon mundësia për ta vendosur në rrugën tjetër kur ngec në njërën. Prandaj ruan qëndrueshmërinë pikërisht në situata të vështira.
Kostoja vjen po nga ky verifikim përmes të dyja rrugëve. Nuk mund ta ndalë punën derisa të bindet plotësisht. Edhe kur mjafton një rezultat 70 nga 100, vazhdon të kontrollojë nëse diçka nuk e bind; përsëritja e “Vetëm edhe pak” ia konsumon të gjithë kohën. Kur i kërkohet vendim i menjëhershëm, dëshiron të thotë “Më lini ta kontrolloj edhe nga rruga tjetër”, ndaj në situata me ritëm të shpejtë mund të duket i ngadaltë.
Mënyra për ta menaxhuar është vendosja e një kufiri për numrin e kontrolleve. Aftësia për të krahasuar përmes të dyja rrugëve është mjeti më i fortë i këtij tipi; në vend që ta ndalë, mjafton të vendosë sa herë do ta përdorë. Nëse nuk e paraqet rezultatin, ajo saktësi nuk arrin te askush.
Pikat e forta
Ka si rrugën që ndjek arsyetimin me fjalë, ashtu edhe atë që lëviz skema e imazhe në mendje. Kur ngec në njërën, mund ta vendosë problemin në tjetrën dhe të vazhdojë.
Krahason nëse fjalët dhe imazhet çojnë te i njëjti përfundim. Kështu dalin në pah mospërputhje të supozimeve dhe kapërcime në shpjegim që nuk do të dalloheshin nga vetëm njëra rrugë.
Nuk ndalet te “Diçka nuk shkon”, por e përkthen arsyen pse nuk shkon në fjalë që mund t’i kuptojnë edhe të tjerët.
Pikat e dobëta
Pikërisht sepse mund ta verifikojë nga të dyja rrugët, standardi i pranimit rritet. Edhe kur mjafton një rezultat 70 nga 100, nuk e ndal dot punën nëse diçka nuk e bind.
Meqë vepron pasi kontrollon nga të dyja rrugët, vendimi kërkon kohë. Në situata ku kërkohet shpejtësi, ua lë përparësinë tipeve të tjera.
Dy mënyra të të menduarit punojnë paralelisht, ndaj sasia që lëviz në mendje është e madhe. Kur shtohen çështjet paralele ose puna zgjat, saktësia bie në pjesën e fundit.