Architekt wyobraźni ma w głowie trójwymiarowy świat. Słuchając rozmówcy, zamienia jego słowa w układ przestrzenny i kształty, łączy elementy strzałkami, obraca je i analizuje ich wzajemne relacje. To, co ktoś opisuje słowami, rozumie jako widoczną strukturę.
Narzędziami myślenia tego typu są diagramy i obrazy. Gdy napotyka nowy problem, rozkłada go w głowie jak mapę, a potem obraca, powiększa i przestawia potrzebne części, aby znaleźć odpowiedź. Zanim jeszcze coś narysuje, ma wrażenie, że obraz już się porusza, dlatego trudno mu słowami wyjaśnić kolejne etapy prowadzące do wniosku.
Koszt pojawia się podczas tego przekładu. Choć w głowie wszystko widać trójwymiarowo, przy zamianie na słowa część informacji ginie. Ten typ może znaleźć się w sytuacji: „rozumiem, ale nie potrafię wyjaśnić”, a podczas dyskusji ulec osobom, które szybciej ubierają myśli w słowa. Typowe jest poczucie: „na rysunku byłoby jasne, ale gdy mówię, nie umiem tego przekazać”. Frustracja związana z wyjaśnianiem może nawet rodzić wątpliwość, czy własne rozumienie jest prawdziwe.
Sposobem na wykorzystanie tego profilu jest zaczynanie od diagramu i dopiero potem dodawanie słów. Gdy najpierw układasz wypowiedź, a następnie próbujesz przełożyć ją na rysunek, informacje się gubią. Jeśli jednak najpierw narysujesz strukturę, a później opatrzysz ją komentarzami, przekażesz ją bez utraty wewnętrznego układu. Diagram pozwala zachować szczegółowość Twojego rozumienia.
Mocne strony
Nawet z fragmentarycznych informacji potrafisz zbudować w głowie trójwymiarowy obraz tego, co stanowi rdzeń, gdzie jest wąskie gardło i jak łączą się poszczególne elementy.
Potrafisz w wyobraźni obracać obiekty, zmieniać ich układ i przesuwać je między stanami, dlatego jeszcze przed działaniem widzisz, jaki będzie rezultat.
Potrafisz niemal zobaczyć niepisane reguły i zniekształcenia struktury, których nikt jeszcze nie wskazał.
Trudności
Gdy próbujesz ująć słowami coś, co widzisz w głowie z dużą szczegółowością, wiele informacji umyka.
Podczas dyskusji przekład nie nadąża za tempem wypowiedzi rozmówcy, więc mimo trafnego rozumienia możesz przegrać słowną wymianę.
Ponieważ dochodzisz do wniosku, poruszając diagramem w głowie, z zewnątrz może to wyglądać jak przeskok myślowy albo działanie na wyczucie.