حکمتِ عملی دا مشیر

گل دا رُخ کھِلریا ہووے تاں حکمتِ عملی دا مشیر سب توں پہلاں ویکھدا اے کہ ‘ہُن گل کس بارے اے؟’ بولیاں گلاں کئی پاسے ٹُر جان، فیر وی من وچ نکتے ترتیب دے کے ‘مطلب A تے B دو نکتے نیں، تے ہُن A دا فیصلہ کرنا اے’ کہہ کے گل نوں واپس لیاؤندا اے۔ چمکدار نویں خیال کڈھن والی قسم نالوں اوہنوں مشیر دا کردار ڈھُکدا اے، جیہڑا گل دے بہاؤ نوں ٹُٹن توں بچا کے اگے لے جائے۔

طاقت لفظاں دی مجموعی مہارت وچ اے۔ پڑھنا، سُننا، سمیٹنا تے پہنچاؤنا—ہر کم مناسب حد تک مستقل طور اُتے کر سکدا اے۔ سامنے والا تیز ہووے تاں نال چلدا اے، تے ڈُونگھا سوچن دی لوڑ ہووے تاں رُک وی سکدا اے۔ اِک صلاحیت وچ سب توں اگے نکلن دی چمک نہیں، پر کئی صلاحیتاں نوں ڈھُکدی مقدار وچ ملا سکّن دی لچک اے۔

ایہدی قیمت وی صاف اے۔ ‘تہاڈی طاقت کی اے؟’ پُچھن اُتے لفظ اٹک جاندے نیں، تے اپنے تعارف وچ ‘میری کوئی خاص طاقت تاں…’ کہہ بیہندا اے۔ ہر کم مناسب حد تک آون کرکے اوہ مرکزی گل لبھنی اوکھی اے جیہدے اُتے سمجھوتہ نہ ہو سکے، تے اپنے آپ نوں ‘اوسط’ یا ‘عام’ سمجھ لین دا رجحان اے۔ کیہڑے شعبے وچ مہارت ڈُونگھی کرنی اے، ایہہ وی چُننا اوکھا اے۔

طریقہ اے ‘درمیانی توازن نوں کمزوری نہ سمجھو’۔ روز دی زندگی نوں بِنا ٹُٹن دے چلاؤن دی طاقت اپنے آپ وچ صلاحیتاں دا نایاب میل اے۔ پڑھدے تے لکھدے رہن نال لفظاں دا ذخیرہ تے علم ڈُونگھے ہُندے نیں، ایس لئی لمّے عرصے وچ ایہہ ‘پختہ علمی سمجھ’ وجوں کم آؤندا اے۔ چھیتی سب توں اگے نکلن دی لوڑ نہیں؛ صلاحیتاں دے میل نوں ہور صاف سمجھدے جاؤ۔

طاقتاں

کمزوریاں