रणनीतिक सल्लाहकार

छरिएको छलफलको बीचमा रणनीतिक सल्लाहकारले सबैभन्दा पहिले ‘अहिले केबारे कुरा भइरहेको छ?’ बुझ्छ। भनाइहरू विभिन्न दिशामा गए पनि मनमा विषय मिलाएर ‘मुख्य रूपमा A र B दुई विषय हुन् र अहिले निर्णय गर्नुपर्ने A हो’ भन्दै छलफलमा फर्काउन सक्छ। चकित पार्ने नयाँ विचार निकाल्नेभन्दा छलफललाई नबिथोली अघि बढाउने सल्लाहकारको भूमिका बढी सुहाउँछ।

बलियो पक्ष भाषाको समग्र क्षमतामा छ। पढ्ने, सुन्ने, सार निकाल्ने र बुझाउने सबै काम सामान्यतया स्थिर रूपमा गर्न सक्छ। अर्को व्यक्ति छिटो बोलेसँगै गति मिलाउँछ र गहिरिएर सोच्नुपर्ने ठाउँमा रोकिन सक्छ। एउटै क्षमतामा असाधारण रूपमा चम्कने देखावटीपन हुँदैन, तर विभिन्न क्षमतालाई उचित अनुपातमा जोड्ने लचकता हुन्छ।

यसको मूल्य पनि स्पष्ट छ। ‘तपाईंको बलियो पक्ष के हो?’ भन्दा शब्द अड्किन्छन् र परिचय दिँदा ‘विशेष बलियो पक्षचाहिँ…’ भन्नेबाट सुरु हुन सक्छ। धेरै कुरा ठीकै गर्न सक्ने भएकाले ‘योचाहिँ मेरो मुख्य शक्ति हो’ भन्ने केन्द्र भेट्न कठिन हुन्छ र आफूलाई ‘औसत’ वा ‘सामान्य’ ठान्ने प्रवृत्ति हुन्छ। कुन विषयमा विशेषज्ञता लिएर गहिरिने भन्ने निर्णय पनि कठिन हुन्छ।

उपाय भनेको ‘सन्तुलनलाई कमजोरी नठान्नु’ हो। दैनिक काम नबिथोली चलाउने शक्ति आफैँमा दुर्लभ क्षमताहरूको संयोजन हो। पढ्दै र लेख्दै जाँदा शब्दभण्डार र ज्ञान गहिरिन्छन् र लामो अवधिमा परिपक्व ज्ञानका रूपमा उपयोगी हुन्छन्। एउटै क्षमतामा तुरुन्त चम्कन हतार नगरी क्षमताहरूको संयोजनलाई अझ स्पष्ट र सटीक बनाउँदै जानुहोस्।

बलिया पक्षहरू

कमजोर पक्षहरू