सारतत्त्वका न्यूनतावादीले चाहिने र नचाहिने कुरा तुरुन्त छुट्याउँछ। बैठकका विषय, इमेलको विषयवस्तु वा गर्नुपर्ने कामको थुप्रोलाई पहिले ‘अहिले गर्ने’, ‘हटाउने’ र ‘पछि गर्ने’ भनेर बाँडेर काम सुरु गर्छ। भएको समय र ऊर्जा खेर नफाल्नु नै यस प्रकारको मूल दृष्टिकोण हो।
मनको प्रशोधन छिटो हुन्छ र धेरै कुरा एकैपटक चलाउन सक्छ। इमेलको जवाफ दिँदै अर्को तयारी गर्ने, आकस्मिक काम सकेर पहिलेको काममा फर्किने वा धेरै निर्देशन मनमा राख्दै हातले काम गर्ने—एकैपटक धेरै काम गर्दै गति कायम राख्नु स्वाभाविक तरिका हो। शब्दका काम र दृश्यका काम दुवैमध्ये कुनै एकमा नझुकी वास्तविक कामका रूपमा गर्न सक्छ।
मूल्य गहनता वा शुद्धता चाहिने ठाउँमा देखिन्छ। गहिरिएर सोच्ने, नयाँ समस्यामा लामो समय लाग्ने वा अमूर्त छलफल गहिरिएर गर्ने—सबैमा छिटो थाक्छ। ‘छिटो गर्न सक्छु’ र ‘राम्ररी सोचेँ’ छुट्याउन कठिन हुन्छ र आधा बुझेपछि नै निष्कर्षमा पुग्न सक्छ। हटाउने निर्णय छिटो भएकाले पछि ‘त्यो त हटाउनु हुँदैनथ्यो’ भनेर थाहा पाउने अवस्था पनि आउन सजिलो हुन्छ।
उपाय ‘हटाउन नमिल्ने सीमा’ एउटै तय गर्नु हो। असहज अनुभूति, अपवाद र दीर्घकालीन जोखिम—यी 3 कुरा अनिवार्य रूपमा समेट्छु भनेर पहिले नै तय गर्नुहोस्। हटाउने शक्ति यस प्रकारको मुख्य शक्ति भएकाले त्यसलाई रोक्नुभन्दा हटाउन नमिल्ने क्षेत्र मात्र जोगाएर बाँकी सबैलाई पूर्ण रूपमा दक्ष बनाउन सक्नुहुन्छ।
बलिया पक्षहरू
जानकारी वा काम आउनेबित्तिकै ‘अहिले गर्ने’, ‘हटाउने’ वा ‘पछि गर्ने’ तय गर्न सक्ने भएकाले अलमलमा समय नखर्ची सुरु गर्न सक्नुहुन्छ।
मनमा धेरै निर्देशन वा काम राख्दै प्रत्येकलाई एकैपटक अघि बढाउन सक्ने भएकाले व्यस्त ठाउँमा पनि नरोकिई काम गर्न सक्नुहुन्छ।
फुर्सद भएकोभन्दा समयसीमा वा साधनको सीमा भएको अवस्थामा काम गर्ने गति बढ्ने भएकाले दबाबमा शक्ति देखाउन सजिलो हुन्छ।
कमजोर पक्षहरू
गहिरिएर सोच्ने, अपरिचित समस्यामा लामो समय लाग्ने वा अमूर्त छलफल गहिरिएर गर्ने—सबैमा छिटो थाक्ने भएकाले गहनता चाहिने अवस्थामा अन्य प्रकारभन्दा पछि पर्नुहुन्छ।
छिटो प्रशोधन गर्न सक्ने भएकाले राम्ररी परिपक्व नभएकै अवस्थामा निष्कर्षमा पुग्न र पछि काम दोहोर्याउनुपर्ने हुन सक्छ।
दक्षतालाई धेरै प्राथमिकता दिँदा असहज अनुभूति वा दीर्घकालीन जोखिम जस्ता छोटो अवधिमा नचाहिने देखिने तत्त्व पनि हटाउन सक्नुहुन्छ।
