တိတ်ဆိတ်သော ဒဿနပညာရှင်

စကားကို အရင်ဆုံး စပြောသော အမျိုးအစား မဟုတ်ပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်က လူများ ပြောနေစဉ် တိတ်ဆိတ်သော ဒဿနပညာရှင်သည် ငြိမ်ငြိမ်နားထောင်နေပုံ ရပါသည်။ တကယ်တော့ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံးများ လှုပ်ရှားနေပါသည်။ “ဒါက ဘာကို ရည်ညွှန်းတာလဲ”၊ “လူတိုင်းက အဓိပ္ပာယ်တူတူ သုံးနေတာလား” ဟု စဉ်းစားနေပါသည်။ အဓိပ္ပာယ် မရှင်းလင်းသေးဘဲ ဆွေးနွေးမှု ဆက်သွားနေခြင်းကို အမြဲမသက်မသာ ခံစားရပါသည်။

စဉ်းစားရန် ကိရိယာမှာ စကားလုံးဖြစ်ပါသည်။ မရှင်းမလင်းဖြစ်နေသော အရာကို အမည်ပေးလိုက်သည့် အခိုက်၊ တကွဲတပြားဖြစ်နေသော အကြောင်းအရာများကို “ဒါနဲ့ ဒါက အတူတူပဲ” ဟု ချိတ်ဆက်မိသည့် အခိုက်တွင် စွမ်းအင် စုစည်းလာပါသည်။ စာဖတ်ရင်း၊ စာရေးရင်း၊ စကားပြောရင်း စဉ်းစားခြင်းက သဘာဝကျပြီး စိတ်ထဲမှာပင် အပြီးသတ်လေ့ မရှိပါ။ မေးခွန်းတစ်ခုကို အချိန်ကြာကြာ ဆက်စဉ်းစားနိုင်သဖြင့် အပေါ်ယံအဖြေနှင့် မကျေနပ်ပါ။

ပေးဆပ်ရသော အားစိုက်ရမှုလည်း ရှင်းလင်းပါသည်။ နားမလည်သေးဘဲ စလုပ်ရခြင်းကို အလွန်ခက်ခဲစွာ ခံစားရပါသည်။ “အရင် စမ်းကြည့်မယ်” ထက် “အရင် နားလည်မယ်” ကို ရွေးသဖြင့် အစပြုမှု နှေးပါသည်။ ကြိုတင်မပြင်ဆင်ထားသော အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုတွင် စကားလုံးရှာမရဖြစ်ပြီး နောက်မှ “ခုနက ဒီလိုပြောချင်တာ” ဟု ပြန်စီစဉ်လိုလာပါသည်။ သေချာစဉ်းစားပြီး စကားလုံးအဖြစ် ထွက်လာချိန်တွင် ဆွေးနွေးမှုက နောက်အကြောင်းအရာသို့ ပြောင်းသွားပြီးသား ဖြစ်တတ်ပါသည်။

ကိုင်တွယ်နည်းမှာ “နားမလည်မီ စလုပ်ခြင်း” ဖြစ်ပါသည်။ နားလည်ထားမှုကို ယာယီအဖြစ် သဘောထားပြီး လုပ်နေရင်း စစ်ဆေးပါ။ ဤအမျိုးအစားသည် စတင်ပြီးသည်နှင့် လုပ်နေစဉ် ပြန်တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း လုံလုံလောက်လောက် ရှိပါသည်။

အားသာချက်များ

အားနည်းချက်များ