ទស្សនវិទូស្ងៀមស្ងាត់

មិនមែនជាមនុស្សដែលចាប់ផ្ដើមនិយាយមុនគេទេ។ ខណៈពេលអ្នកជុំវិញកំពុងនិយាយ ទស្សនវិទូស្ងៀមស្ងាត់ហាក់ដូចជាកំពុងស្ដាប់ដោយស្ងៀមស្ងាត់។ តាមពិត ពាក្យសម្ដីកំពុងធ្វើចលនាក្នុងក្បាលគាត់។ «តើពាក្យនោះសំដៅលើអ្វី?» «តើគ្រប់គ្នាប្រើវាក្នុងអត្ថន័យដូចគ្នាឬទេ?» គាត់តែងតែមានអារម្មណ៍មិនស្រួល នៅពេលការពិភាក្សាបន្តទៅមុខ ទាំងដែលអត្ថន័យនៅតែមិនច្បាស់លាស់។

ឧបករណ៍គិតរបស់គាត់គឺពាក្យសម្ដី។ នៅពេលអ្វីដែលមិនច្បាស់លាស់ត្រូវបានដាក់ឈ្មោះ ឬនៅពេលគំនិតដែលរាយប៉ាយភ្ជាប់គ្នាដោយយល់ថា «រឿងនេះនិងរឿងនោះដូចគ្នា» ថាមពលរបស់គាត់ប្រមូលផ្ដុំនៅត្រង់នោះ។ ការគិតបណ្ដើរ អានសៀវភៅ សរសេរ ឬនិយាយបណ្ដើរ ជារឿងធម្មជាតិសម្រាប់គាត់ ហើយកម្រណាស់ដែលការគិតបញ្ចប់តែក្នុងក្បាល។ គាត់អាចបន្តគិតអំពីសំណួរមួយបានយូរ ដូច្នេះមិនពេញចិត្តនឹងចម្លើយត្រឹមកម្រិតផ្ទៃក្រៅទេ។

ការលំបាកដែលភ្ជាប់មកជាមួយក៏ច្បាស់ដែរ។ ការចាប់ផ្ដើមធ្វើទាំងមិនទាន់យល់ ជារឿងពិបាកខ្លាំងសម្រាប់គាត់។ ដោយជ្រើសរើស «យល់សិន» ជាង «សាកល្បងសិន» គាត់ចាប់ផ្ដើមយឺត។ ក្នុងការឆ្លើយឆ្លងភ្លាមៗដោយមិនបានត្រៀមទុក គាត់រកពាក្យមិនទាន់ ហើយក្រោយមកចង់រៀបចំវាឡើងវិញថា «អម្បាញ់មិញ ខ្ញុំចង់និយាយបែបនេះ»។ ពេលគិតរហូតអាចបង្ហាញជាពាក្យបាន ការពិភាក្សាអាចប្ដូរទៅប្រធានបទបន្ទាប់រួចទៅហើយ។

វិធីដោះស្រាយគឺ «ចាប់ផ្ដើមធ្វើមុនពេលយល់»។ ចាត់ទុកការយល់ដឹងថាជាការយល់បណ្ដោះអាសន្ន ហើយពិនិត្យវាខណៈពេលធ្វើ។ ពេលចាប់ផ្ដើមហើយ មនុស្សប្រភេទនេះមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការរៀបចំឡើងវិញក្នុងអំឡុងពេលធ្វើ។

ចំណុចខ្លាំង

ចំណុចខ្សោយ