کارآگاه حقیقت حتی پس از شنیدن پاسخ، فوراً قانع نمیشود. پیش از ادامه بررسی میکنید که «آیا واقعاً همینطور است؟» و «اگر از زاویهای دیگر نگاه کنم، باز هم به همان نتیجه میرسم؟». آنچه را با واژه توضیح داده شده است به شکلی در ذهن تبدیل میکنید و آنچه را با شکل نشان داده شده است به واژه برمیگردانید؛ سپس میسنجید که آیا هر دو مسیر به یک نتیجه میرسند یا نه. قانع شدن از راه یک مسیر بهتنهایی خیالتان را راحت نمیکند.
ذات این تیپ، داشتن ۲ ابزار برای فکر کردن است: مسیری که استدلال را با واژهها دنبال میکند و مسیری که شکلها و تصویرها را در ذهن حرکت میدهد. به هیچیک متمایل نیستید و متناسب با موقعیت میان آنها جابهجا میشوید. هرچه مسئله پیچیدهتر باشد، اگر در یک مسیر متوقف شوید، میتوانید آن را به مسیر دیگر منتقل کنید و ادامه دهید؛ به همین دلیل در موقعیتهای دشوار کمتر از هم میپاشید.
بهای این ویژگی نیز از همان «بررسی با هر دو مسیر» میآید. تا کاملاً قانع نشوید، نمیتوانید دست از کار بکشید. حتی در موقعیتی که ۷۰ امتیاز کافی است، اگر نکتهای همچنان آزارتان دهد بررسی را ادامه میدهید و تکرار «فقط کمی دیگر» تمام وقتتان را میگیرد. وقتی از شما تصمیم فوری میخواهند، دلتان میخواهد بگویید «اجازه دهید از مسیر دیگر هم بررسی کنم» و در محیطهای پرشتاب، سنگین به نظر میرسید.
راه پیشرفت این است که برای دفعات بررسی سقف بگذارید. توان سنجیدن موضوع از هر دو مسیر، مهمترین ابزار این تیپ است؛ بنابراین لازم نیست آن را متوقف کنید، فقط از پیش مشخص کنید چند بار بررسی خواهید کرد. اگر نتیجه را ارائه نکنید، دیگران از دقت شما بهرهای نمیبرند.
نقاط قوت
هم مسیری برای دنبال کردن استدلال با واژهها دارید و هم مسیری برای حرکت دادن شکلها و تصویرها در ذهن؛ بنابراین اگر در یکی متوقف شوید، میتوانید مسئله را به مسیر دیگر منتقل کنید و ادامه دهید.
به همین دلیل، تفاوت میان پیشفرضها و گسستهای منطقیای را آشکار میکنید که با بررسی از یک مسیر دیده نمیشوند.
به گفتن «یک جای کار درست نیست» بسنده نمیکنید و میتوانید دلیل آن را به واژههایی تبدیل کنید که برای دیگران نیز قابلفهم باشند.
نقاط ضعف
چون میتوانید موضوع را از هر دو مسیر تا پایان بررسی کنید، معیار پذیرشتان بالا میرود و حتی در موقعیتی که ۷۰ امتیاز کافی است، با باقی ماندن کوچکترین حس ناسازگاری نمیتوانید دست از کار بکشید.
چون پیش از حرکت، موضوع را از هر دو مسیر بررسی میکنید، تصمیمگیری زمان میبرد. در موقعیتهایی که سرعت لازم است، میدان را به تیپهای دیگر واگذار میکنید.
چون دو شیوهٔ فکر کردن را همزمان پیش میبرید، حجم اطلاعاتی که در ذهنتان حرکت میکند زیاد میشود. اگر تعداد کارهای موازی افزایش یابد یا کار مدت زیادی ادامه پیدا کند، در نیمهٔ پایانی دقتتان کاهش مییابد.